คำบอกหน้าที่ในภาษามลายู

คำบอกหน้าที่ (Kata Tugas)

คำบอกหน้าที่ หมายถึง  กลุ่มของคำที่สนับสนุนงานบางอย่างในการสร้างประโยค  ประโยคและวลี ปรากฏตัวของการกำหนดคำในย่อหน้าไม่ได้เป็นส่วนสำคัญของวลีที่สำคัญ ๆ แต่สนับสนุนงานไวยากรณ์โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นประสานประโยค ให้ความสำคัญการกำหนดปัจจัยสนับสนุน การรอ การอนุมัติ การยืนยัน การบอกเลิกสิทธิ์หรือหน้าที่อื่นๆ

แบ่งออกเป็น 14 ชนิด ต่อไปนี้ 

                                      คำสันธาน(Kata hubung)  คือคำเชื่อมโยงของประโยคซึ่งเป็นจำนวนคำที่เชื่อมโยงกับสองจุดขึ้นไปเพื่อสร้างประโยค

           ตัวอย่าง: : และ (dan), หรือ (atau), ต่อมา (lalu) เป็นต้น

คำอุทาน(Kata seru)  คือเป็นคำที่ใช้ในการอธิบายความรู้สึกของใครบางคน เช่นความโกรธ ความเศร้า ความสุข ความเจ็บปวด ความสงสัย ความชื่นชม ความแปลกใจและอื่น ๆ วิธีการใช้งานนี้เหมาะสำหรับการออกเสียงที่มีเสียงสูงหรือต่ำลง

          ตัวอย่าง: โอ๊ย, อุ๊ย, โอ้ เป็นต้น

                                  

                                      คำถาม(Kata tanya) คือเป็นคำที่ใช้ในการถามอะไรบางอย่างหรือตอบคำถามบางอย่างเช่นทำไมทำอย่างไรเมื่อไหร่ และอย่างไร

                  ตัวอย่าง: เท่าไร (berapa), เมื่อไร (bila), ใคร(siapa) เป็นต้น

                          

                          คำสั่ง(Kata perintah) คือเป็นคำที่มีวัตถุประสงค์เพื่อทำให้เกิดการตอบสนองต่อคำสั่ง คำแนะนำ ห้าม เชิญ และคำขอ

                                      ตัวอย่าง: อย่า (Jangan), เชิญ (jemput), ร้องขอ (minta) เป็นต้น

    

                                    คำที่ปรากฏต้นประโยค(Kata pangkal ayat) คือเป็นคำที่มาในแถวหน้าของประโยคที่กลายเป็นเครื่องหมายของความต่อเนื่อง                    ในการอภิปราย

                                        ตัวอย่าง: สำหรับ (adapun), ครั้นแล้ว (hatta), แล้วก็ (maka) เป็นต้น

                         คำช่วย(Kata bantu)  คือเป็นคำที่ทำหน้าที่ให้ความช่วยเหลือวลี คำคุณศัพท์และชื่อวลีโดยให้ความหมายเพิ่มเติมในแง่                      ของเวลาหรือความหลากหลาย

                         ตัวอย่าง: เคย (pernah), กำลัง (sedang), จะ (akan) เป็นต้น

            คำที่บอกความถี่(Kata penguat) คือคำที่นำหน้าหรือทำตามคำคุณศัพท์และหน้าที่ เพื่อเสริมสร้างความหมายที่มีอยู่ในคำคุณศัพท์

    ตัวอย่าง: ค่อนข้าง (agak), ครั้งหนึ่ง (sekali), มาก (sangat) เป็นต้น

                           การเน้นคำ(Kata penegas)หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าอนุภาคหรือคำที่มาพร้อมกันนั้นเป็นคำที่เน้นบางส่วนของข้อความ

   ตัวอย่าง: -kah, -lah, -tah  เป็นต้น

     คำปฏิเสธ(Kata nafi) คือเป็นคำที่กลายเป็นองค์ประกอบของคำกริยาที่ระบุไว้ ได้แก่วลีคำคุณศัพท์และวลีที่มีชื่อ

                ตัวอย่าง:  ไม่ (bukan), ไม่ (tidak)

                          อธิบายคำที่ปรากฏข้างหลัง(Kata pemeri) คือเป็นองค์ประกอบที่จะกลายเป็นผู้ชนะของเรื่องหรือการเชื่อมโยงระหว่างเรื่องและวลีหลักใน predicate มีสองประเภทของคำนาม

 ตัวอย่าง:  คือ (ialah ใช้หน้าคำนาม), คือ ( adalah ใช้หน้าคำวิเศษ คำบุพบท) ป็นต้น

                          คำบุพบท(Kata sendi nama) คือเป็นคำที่ใช้เชื่อมต่อวลีคำนามกับคำหรือวลีในประโยค คำร่วมกันต้องการวลีคำนามที่เป็นคำกริยาของวลี

 ตัวอย่าง: โดย (oleh), ใน (dalam), เช่น (seperti) เป็นต้น

       คำตอบรับ(kata pembenar) คือเป็นคำที่ยืนยันคำถาม ตัวอย่างของการให้สิทธิ์คือใช่จริงและถูกต้อง

 ตัวอย่าง:  ใช่ ( ya)

                    

                           คำบอกทิศทาง(Kata arah) คือเป็นจำนวนคำที่มีอยู่ก่อนวลีคำนามและมักจะหลังจากชื่อของชื่อร่วมกันเพื่อชี้ทิศทางหรือทิศทางของบางสิ่งบางอย่าง

 ตัวอย่าง: ระหว่าง (antara), บน (atas), barat (ตก)

         คำที่เกี่ยวกับจำนวนนับ(Kata bilangan)คือคำที่อธิบายถึงจำนวนหรือจำนวนคนสิ่งต่างๆหรือสิ่งต่างๆ

 ตัวอย่าง: หนึ่ง (satu), จำนวนหนึ่ง(beberapa), ทั้งสอง(kedua-dua)

อ้างอิงโดย
http://bmkatatugas.weebly.com/contoh-contoh.html
เอกสารคำสอนวิชาไวยกรณ์มลายู 1 โดย ผศ.มูหำหมัด สาแลบิง

คำคุณศัพท์ในภาษามลายู

คำคุณศัพท์ ( Kata Adjektif )

           คำคุณศัพท์ หมายถึง คำที่แสดงหรือชี้แจงเกี่ยวกับลักษณะ สี ขนาด รูปร่างของคน สัตว์ สิ่งของ 

สถานที่ และนามธรรม เช่น ดี ชั่ว ง่าย ยาก ใกล้ ไกล ใหญ่ เล็ก เร็ว ช้า เป็นต้น 

           แบ่งออกตามลักษณะต่อไปนี้ 

1.) คำคุณศัพท์เกี่ยวกับรูปร่างลักษณะ ( Kata Adjektif Bentuk )

            ตัวอย่างเช่น  เรียว,  ตรง,  กลม,  เป็นต้น

2.) คำคุณศัพท์เกี่ยวกับระยะ (Kata Adjektif Cara)

           ตัวอย่างเช่น  รวดเร็ว, ช้า,  บ่อย, เป็นต้น

3.)คำคุุณศัพท์เกี่ยวกับระยะทาง (Kata Adjektif Jarak)

           ตัวอย่างเช่น ใกล้, ไกล, ห่าง เป็นต้น

4.) คำคุณศัพท์เกี่ยวกับประสาทสัมผัส (Kata  adjektif  Pancaindera)

           ตัวอย่างเช่น  การได้ยิน, การได้กลิ่น, การมองเห็น, เป็นต้น

5.) คำคุณศัพท์ที่เกี่ยวกับความรู้สึก ( Kata Adjektif Perasaan )

            ตัวอย่างเช่น รัก, เกลียด, คิดถึง เป็นต้น

6.) คำคุณศัพท์เกี่ยวกับลักษณะและสถานการณ์ (Kata Adjektif        Sifatan Atau Keadaan)

             ตัวอย่างเช่น หยิ่ง, ฉลาด ,เก่ง เป็นต้น

7.)คำคุณศัพท์เกี่ยวกับการวัด  (Kata Adjektif Ukuran)  

            ตัวอย่างเช่น ใหญ่, เล็ก, ยาว, สั้น, เป็นต้น 

8.)คำคุณศัพท์เกี่ยวกับสี (Kata Adjektif Warna)

           ตัวอย่างเช่น  สีเขียว, สีฟ้า, สีม่วง เป็นต้น

9.)คำคุณศัพท์เกี่ยวกับเวลา (Kata Adjektif Waktu)

          ตัวอย่างเช่น ก่อน, หลัง, อดีต, เป็นต้น

อ้างอิงโดย

-Junior&Gum Bahasa Melayu

-เอกสารคำสอนวิชาไวยกรณ์มลายู 1 

โดย ผศ.มูหำหมัด สาแลบิง

          

คำกริยาในภาษามลายู

คำกริยา (Kata Kerja)

    คำที่แสดงอาการ สภาพ หรือการกระทำของคำนาม และคำสรรพนามในประโยค เช่น สอน วิ่ง กิน เจ็บ   
    นั่ง และยืน เป็นต้น    โดยแบ่งเป็น  2 กลุ่ม ดังนี้

 
 
           1.คำกริยาที่ต้องการกรรม (Kata Kerja Transitif) กล่าวคือ คำกริยาที่ต้องการกรรมมารองรับ อาทิ  กิน     

             อ่าน ดื่ม และเขียน เป็นต้น

                          ตัวอย่างเช่น : อะหมัดกินข้าวที่โรงเรียน

                                               อาอีฉ๊ะอ่านหนังสือ

                                               ฮาบีบีะดื่มน้ำส้ม

        2.คำกริยาที่ไม่ต้องการกรรม (Kata Kerja Tak Transitif) กล่าวคือคำกริยาที่ไม่ต้องการกรรมรองรับ  อาทิ 

          อาบน้ำ  เดิน  นอน และออกกำลัง เป็นต้น  โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่ม ดังนี้

                             

                    1.คำกริยาที่ไม่ต้องการกรรมแต่สามารถยืนได้ด้วยตนเอง

             

                                  ตัวอย่างเช่น :   ประชากรที่ซีเรียกำลังประท้วง

                                      

                                                         มารีหยำนอน

                                        

                                                         ซอลย่าอาบน้ำ

             

                    2.คำกริยาที่ไม่ต้องการกรรมแต่ต้องการส่วนเติมเต็ม

                 

                                 ตัวอย่างเช่น :   ซอฝีย๊ะอ่านหนังสือพิมพ์

                                                        มานิตย์อาศัยที่จังหวัดนครศรีธรรมราช

                                                        พัชรีเขียนจดหมาย

                                                        

                   ที่มา :junior17skyblue.wixsite.com/bahasa-melayu/blank-sjc2m

คำนามในภาษามลายู

คำนาม ( Kata Nama)

      คำที่ชี้แนะถึง มนุษย์, สิ่งของ, ถ้อยคำ, สถาบัน หรืออื่นๆอีก เป็นต้น

      

      อักษรแรกของคำนามเฉพาะ จะถูกเขียนด้วยอักษรพิมพ์ใหญ่

      โดยแบ่งออกเป็น  2 กลุ่ม ดังนี้

 1. คำนานเฉพาะ  ( Kata Nama Khas )

        I.สิ่งมีชีวิต

                             มนุษย์ : 

                                           -มูหัมหมัด 

                                           -ลินดา

                                           - ซอฝีย๊ะ

                             สิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ :

                                           -สุนัขที่ชื่อทองแดง

                                           -แมวที่ช่ื่อมะเหมื่ยว

         II.สิ่งที่ไม่มีชีวิต

                           ตำนาน, เรื่องราว :

                                          -ประวัติท่านนบีมูหัมมัด ซ.ล

                                          -ประวัติมหาวิทยาลัยทักษิณ สงขลา

                                          -ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช

                           สถานที่  :

                                         -มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตสงขลา

                                         -มัสยิดกลางจังหวัดสงขลา

                                         -สวนประวัติศาสตร์ติณสูลานนท์

                         เขตพื้นที่, ภูมิภาค/จังหวัด, เมือง/ ประเทศ :

                                         -นครศรีธรรมราช

                                         -ประเทศญี่ปุ่น

                                         -กรุงกัวลาลัมเปอร์

                                         -เอเชีย, ยุโรป

 2.คำนานทั่วไปไม่เจาะจง  (Kata Nama Am)

         I.สิ่งมีชีวิต

                       มนุษย์ :

                                  -แม่ พ่อ

  

                                  -ภรรยา

                                  -ทารก

                                  -ครู

                                  -นักเรียน

                                  -ตำรวจ                                 

        

                       สิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ :

                                  -มลาอิกะฮ์ทูตของอัลลอฮ 

                                  -ผี

                                  

                                  -แมว

                                  -เสือ
   
          II.สิ่งที่ไม่มีชีวิต

                      สถาบัน:

                                 -โรงเรียน

                                 -คลินิก

                                 -โรงแรม

                                 -สถานีตำรวจ

                                 -ธนาคาร

                    ที่ไม่ใช่สถาบัน:

                                  = นามธรรม:  โปรแกรม

                                                        ลม
 
                                                        ฤดูกาล

                                                        ความสงบสุข

                                  = รูปธรรม:    ห้อง

                                                       รถ
               
                                                       โทรศัพท์        

ที่มา : Pelajar Thailand Akademi Pengajian Islam Universiti Malaya Nilam Puri

                     

                                            (นักศึกษาไทยมหาวิทยาลัยมาลายา วิทยาเขตนีลัมปูรี)