คำที่แสดงอาการ สภาพ หรือการกระทำของคำนาม และคำสรรพนามในประโยค เช่น สอน วิ่ง กิน เจ็บ
นั่ง และยืน เป็นต้น โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่ม ดังนี้
1.คำกริยาที่ต้องการกรรม (Kata Kerja Transitif) กล่าวคือ คำกริยาที่ต้องการกรรมมารองรับ อาทิ กิน
อ่าน ดื่ม และเขียน เป็นต้น
ตัวอย่างเช่น : อะหมัดกินข้าวที่โรงเรียน
อาอีฉ๊ะอ่านหนังสือ
ฮาบีบีะดื่มน้ำส้ม
2.คำกริยาที่ไม่ต้องการกรรม
(Kata Kerja Tak Transitif) กล่าวคือคำกริยาที่ไม่ต้องการกรรมรองรับ อาทิ
อาบน้ำ
เดิน นอน และออกกำลัง เป็นต้น
โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่ม ดังนี้
1.คำกริยาที่ไม่ต้องการกรรมแต่สามารถยืนได้ด้วยตนเอง
ตัวอย่างเช่น : ประชากรที่ซีเรียกำลังประท้วง
มารีหยำนอน
ซอลย่าอาบน้ำ
2.คำกริยาที่ไม่ต้องการกรรมแต่ต้องการส่วนเติมเต็ม
ตัวอย่างเช่น : ซอฝีย๊ะอ่านหนังสือพิมพ์
มานิตย์อาศัยที่จังหวัดนครศรีธรรมราช
พัชรีเขียนจดหมาย
ที่มา :junior17skyblue.wixsite.com/bahasa-melayu/blank-sjc2m
เป็นข้อมูลที่มีประโยชน์มากค่ะ ขอบคุณมากๆน่ะคร้า
ตอบลบ